جز خدا کیست که دانــد غــم تـنهایی من

تـب دوری ز تـــو و گــریـه ی پـنـهـــانی من

جز تو آن کیست که حسرت ز دلم پاک کند

مـژده ی صبح شود بـــر شـب یـلدایی من

                                                                                     شاعر: امیرحسین مولانا

ای خداوندی که گره ی کارههای بسته ام به دست تو گشوده می شود و سختی ها به تو آسان می گردد. ای خداوندی که از تو خواهند رهایی از تنگناها و یافتن آسودگی را. خدایا شمار دفعاتی که در نهایت ناباوری و بهت همگان از راه های عجیب و غریب و خارق العاده ات در سخت ترین و غیر ممکن ترین شرایط یاورم بوده ای، از حساب بیرون است.تو خود نیک می دانی بنده ات جز چیزهای که تو بر او بخشیده ای، در چنته ندارد. پس تمنا دارم در یافتن راه درست زندگی و به دست آوردن شادمانی، عشق، آرامش و سعادت حقیقی یاریم کنی چرا که بدون تو هیچ ندارم و با تو از همه چیز بی نیازم. می دانم که تو باز دوستم داری و همیشه و در همه ی لحظه ها مواظبم هستی زیرا این حدیث قدسی ات همواره در ذهنم طنین می افکند: " اگر آنان که از من روی برتافتند، می دانستند که چقدر مشتاق دیدارشان هستم، هر آینه از شوق جان می سپردند."

ما ز یاران چشم یاری داشتیم         خود غلط بود آنچه ما پنداشتیم

                                                                                                "حافظ"

 جان شیرینم

 خط بکش

خورشید خانوم

کوچه

ساقی

زندون دلتنگی

تو آينه نگاهت تصوير عشق و بگذار

 شايد مرا ببيني در را به روي ديوار!