خداوندا به تو رو می کنم، به تویی که خالق زمین و آسمانی. به تو رو می کنم چون می دانم تو رحیمی، تو رحمانی و بخشنده. چگونه به تو رو نکنم که تو همه چیز را می دانی و با بزرگواری اجازه می دهی باز هم بتوانم جلوی خلق تو سر بلند کنم. چگونه به درگاهت رو نیاورم که تو مهربان ترینی؟! خداوندا مرا دریاب. مرا دریاب که بی لطف تو هیچم و می دانم که اگر لحظه ای مرا به حال خود بگذاری، همه ی داشته هایم را در قماری سیاه پاک می بازم و تنها افسوس برایم به جا می ماند. بار خدایا من از شیطان می ترسم. مرا توانی عطا کن که در برابر این فرشته ای مطرود درگاهت ایستادگی کنم و ثابت نمایم که پدرم لایق آن بود که همه ی فرشتگان به او سجده کنند! خدایا قدرتی عطا فرما که بتوانم از قدرت انتخاب و عقلی که به من داده ای در جهت تکامل و رسیدن به تو استفاده کنم، نه آن که از عقل و قدرت خودم در جهت شیطان استفاده کنم. خداوندا مرا دریاب که بی تو مردابی بیش نیستم.

سلام. سلام به لطافت بهار، سلام به شکوفه های زیبا بر روی درختان، سلام به گنجشکهای زیبا که روی همین شکوفه ها سرگرم بازی اند، سلام به ستار عزیزم و سلام به شما دوستان ستاری گلم. امیدوارم که از بهار زيبا لذت كافي رو ببريد و اميدوارم با انرژی بيشتر از قبل کارهاتون رو دنبال كنيد و موفق تر از همیشه باشید. تو اين پست از وبلاگ كه اولين پست سال ۱۳۸۸ هم هست تصميم گرفتم يكي از خاطراتي كه از ترانه هاي ستار عزيز، داشتم رو براتون بنويسم.

سالها پیش که خیلی بچه بودم ترانه ی رو با صدای ستار تو خونمون می شنیدم، با این که سن کمی داشتم اما علاقه ی زیادی به این ترانه داشتم و آهنگ و ملودي و شعرش رو از حفظ بودم و با احساس خیلی زیاد می خوندم. اون موقع سی دی زیاد رایج نبود و نوارهای هم که مادرم از ستار داشت و می گذاشت همه ضبط شده بود و به قول خودشون نوار مادر نبود، کپی بود و اسم ترانه ها و آهنگ ساز و ترانه سراها درون اونها نوشته نشده بود و ترانه ی رو که گوش می کردیم، نمی دونستیم که اسمش چیه، خودمون یه کلمه کلیدی تو اون ترانه پیدا می کردیم و می گذاشتیم روی اون و هر وقت می خواستیم گوش کنیم از اسم های که خودمون گذاشته بودیم استفاده می کردیم. مثلا من رو ترانه ی "سرنوشت" اسم "قلب عاشق" رو گذاشته بودم به خاطر این بیتش (چرا سرنوشتم ز غم زاده ای چرا قلب عاشق به من داده ای) و اونو با این اسم می شناختم. نمی دونم چی شد که این نوار مادرم گم شد و من دیگه هیچ وقت نتونستم ترانه ی قلب عاشق (سرنوشت) رو بشنوم، اسمی هم از آهنگ یا آلبوم اون بلد نبودم که بتونم دنبالش بگردم و اونو بخرم وقتی بزرگتر شدم و سالها گذشت هنوز هم این ترانه رو با خودم زمزمه می کردم و وقتی دلگیر و ناراحت بودم این ترانه رو تو خلوت خودم می خوندم و گریه می کردم و بعد خیلی سبک و آروم می شدم. من حتی بعدها به سختی تموم آلبوم های ستار عزیز رو به صورت کاست جمع آوری کردم اما باز هم نتونستم ترانه ی سرنوشت رو پیدا کنم. اون فروشنده ای که آلبوم ها رو ازش خریدم گفت، تمام آلبوم های ستار کامله ما فقط دو تا از آلبوم های ایشون رو نداریم یکی بزم الهه و ستار بود و اون یکی رو هم اسمش رو نمی دونست، نمی دونم این شانس بد من بود یا سرنوشت، از شانس من آلبومی که اون فروشنده نداشت و اسمش رو هم نمی دونست همون آلبوم فصل پنجم بود که ترانه ی سرنوشت توش بود. وقتی همه ی آلبوم ها رو خریدم با ذوق و شوق چند روز نشستم و با دقت تمام ترانه هاشو گوش کردم، حدود ۲۳ تا آلبوم یا ۲۳ تا نوار کاست بود ( فروشنده می گفت ۲۵ تاست و ما ۲ تاش رو نداریم، البته چند سال پیش که آلبوم های ستار۲۵ تا بود ) که متاسفانه وقتی همه رو گوش کردم، دیدم ترانه ی که دنبالش می گردم و علاقه ی زیادی بهش دارم و باهاش بزرگ شدم و خاطراتش همیشه تو ذهنم هست، تو اين آلبوم ها نیست، خیلی ناراحت شدم، اینترنتم که نبود بتونم اونا رو تهیه کنم یا اگرم بود، من در موردش نمی دونستم تا این که چند سال پیش با اینترنت آشنا شدم و به صورت خیلی تصادفی وبلاگی رو باز کردم که عکسهای ستار توش بود آخه من تو گوگل سرچ کردم ستار و، وبلاگهای طرفدار ستار که اون موقع ۳ تا بیشتر هم نبود، اومد و من بازشون کردم. وبلاگ ستار بزرگترین خواننده ایران، وبلاگ رسمی هواداران ستار و، وبلاگ عشق ستار، رفتم و تو وبلاگ رسمی طرفداران ستار نظر گذاشتم. چند بیتی از ترانه ی سرنوشت رو نوشتم و از مدیریت محترمش خواستم که اسم ترانه و اسم آلبوم رو به من بگه تا من بتونم دانلودش کنم، ایشون هم گفت و من به سرعت از اینترنت دانلودش کردم. هرگز اون لحظه ای که بعد از سالها دوباره ترانه ی سرنوشت رو شنیدم از خاطرم نمیره، وقتی آهنگش شروع به پخش شدن کرد، تمام وجودم یخ کرد، همین که ستار گفت خدایا ببین این دو چشم پر آبم، اشک از چشمام جاری شد و تمام صورتم رو خیس کرد. خیلی وقت بود که این ترانه رو نشنیده بودم تمام خاطراتم زنده شد و از جلوی چشمهای اشک آلودم رد شد، خیلی برام لحظه ی زیبای بود، نمیگم شاد ولی لحظه ی خیلی قشنگی بود که هرگز فراموش نمی کنم. بهتون توصیه می کنم هر ترانه یا آهنگی از هر خواننده ای که دوست دارید همیشه اسم آلبومش و ترانه اش رو به خاطر بسپارید. البته الان اینقدر همه چی پیشرفت کرده که تا یک بیت از ترانه ی مورد نظرتون رو بنویسین به راحتی می تونید از تو اینترنت پیداش کنید. این خاطره ای بود که بد ندونستم تو سال نو براتون بنویسمش و اولین پست وبلاگم در سال جدید باشه، البته این خاطره مربوط به ۱۳ سال پیش بود. مطمئنم که همه ی شما دوستان ستاری عزیزم هم با صدای ستار زندگی کردید و به قول خود ایشون باهاش خاطره ها دارید، بزرگ شدید، مدرسه رفتید، کار کردید، عاشق شدید، ازدواج کردید و بچه دار شدید. خوشحالم که خاطره های زندگیم با صدایی شکل گرفته که وقتی جایی میگم خواننده ی مورد علاقم ستار است، سرم رو بالا می گیرم و با غرور اینو میگم، خواننده ای متین، سنگین، زیبا و دوست داشتنی با شخصیتی والا.

راستش با خیلی از ترانه های ستار خاطرات قشنگ و زیادی دارم اما چون علاقه ی بیش از حدی به ترانه ی سرنوشت دارم ترجیح دادم از اون بنویسم. ستار بعد از ترانه ی سرنوشت دیگه ترانه ای با این شیوه و سوزی که در صداش و احساسش بود اجرا نکرد، تا دو سال پیش که آلبوم گلبانو رو روانه ی بازار کرد و احساس و سوزی که در ترانه ی سرنوشت بود را در ترانه ی سلام تکرار کرد، البته نه به نابی و خالصیه ترانه ی سرنوشت اما شبیه سرنوشت.

درسته که هر یک از طرفدار های ستار عزیز احساس و نظر و برداشت خودشون رو از ترانه های ستار دارند، اما به نظر من ترانه ی سرنوشت و سلام شبیه هیچ یک از ترانه های ستار نیست همون طور که ترانه ی آب تک هستش و شبیه هیچ یک از کارهاش تو اون سبک نیست، ترانه ی سلام و سرنوشت هم همین طوره مخصوصا سرنوشت. گوش کردن به ترانه ی سرنوشت احساس و آرامشی به آدم میده که وصف ناپذیره. قبول ندارید؟ همین الان ترانه ی سرنوشت رو گوش کنید. قبلا تو پست بیوگرافی متن ترانه ی سرنوشت رو نوشتم، به خاطره علاقه اي كه به اين ترانه داشتم اولين پستم رو با متن ترانه ي سرنوشت شروع كردم، همون موقع که تازه شروع به کار کرده بودم دو سال و نيم پیش، يادش بخير. اما این ترانه ارزش بارها نوشتن و صبحت کردن رو داره، پس يه بار ديگه هم مي نويسمش.